ابن البلخي

79

فارسنامه ابن بلخى ( فارسى )

پادشاهى « 1 » كرد امّا مدّت سى سال ، در جنگ ملوك طوايف بود ، تا همگان را بر داشت و جهان او را صافى شد و مدّت « 2 » چهارده سال پادشاهى همه جهان كرد ، « 2 » اردشير از فرزندان ساسان بن بهمن بن اسفنديار است و اين ساسان ، زاهد شده بود ، بعد از بهمن و در كوه رفته « 3 » و پادشاهى با خمانى « 4 » دختر بهمن گذاشته ، و بعد از آن چون اسكندر رومى دارا بن دارا را قمع كرد و ملوك طوايف پديد آمدند [ 20 f ] ازين فرزندان ساسان هيچ پديد نبود « 5 » تا آنگاه كى اردشير بن بابك بيرون آمد و گفت من از نژاد ساسان ام و ملوك طوايف را برداشت و نسب او برين جمله يافته شد : اردشير بن بابك بن ساسان بن بابك بن ساسان بن بابك بن ساسان بن بهمن بن اسفنديار بن وشتاسف . 2 . شاپور [ 1 ] بن اردشير ، سى و يك سال و نيم پسر اردشير بن بابك است و ولى عهد او بود و او را شاپور الجنود گفتندى ، از آنچ لشكردار بود و شاپور ذو الاكتاف بعد از وى بوده است ، و مانى [ 2 ] زنديق [ 3 ] ، در روزگار او پديد آمد و فتنه پديد آورد و سر همه زنديقان و اوّل ايشان بود ، پس بگريخت و به صين « 6 » [ 4 ] رفت ، مدّت حيات [ 5 ] او دو « 7 » سال بود !

--> ( 1 ) . p : « همه جهان كرد چهل و چهار سال و دو ماه پادشاهى » را ندارد . ( 2 ) . p : « چهارده سال پادشاهى همه جهان كرد » را ندارد . ( 3 ) . B : و دو گروه رفته . ( 4 ) . p : هماى . ( 5 ) . B : نبودند . ( 6 ) . p : بچين . ( 7 ) . p : ده